پژوهشگران MIT مشاهده کردند:
ایجنت های هوش مصنوعی وقتی بیکار باشند، بازی می کنند
سایت شیک: ایجنت های هوش مصنوعی که در یک جزیره مجازی بدون وظیفه ای مشخص رها شدند، آغاز به ابداع چالش ها و بازی هایی برای سرگرمی خود کردند.
به گزارش سایت شیک به نقل از خبر آنلاین، به نقل از دیجیاتو، محققان ۱۳ ایجنت هوش مصنوعی به نام Eko را که هرکدام با مدل Claude Opus 4.7 اجرا می شدند، به مدت ۳۰ ساعت به تنهایی در یک جزیره متروکه شبیه سازی شده قرار دادند. بعد از پایان این نوبت، محققان چالش های مشخصی برای ایجنت ها تعریف کردند؛ ازجمله این که تا جای ممکن اشیا را روی بلندترین صخره جزیره قرار دهند. ایجنت های Eko که آن ۳۰ ساعت را به بازی و کاوش گذرانده بودند، در مجموع عملکرد بهتری نسبت به ایجنت های مشابهی داشتند که هیچگاه به جزیره مجازی وارد نشده بودند.
امروزه توسعه دهندگان از پیش تعیین می کنند که هوش مصنوعی چه مهارت هایی را تمرین کند و چه چیزی موفقیت محسوب شود. محققان، این تکنیک را نگاهی متفاوت برای یادگیری مهارت ها توسط ایجنت های هوش مصنوعی می دانند؛ خصوصاً مهارت هایی که ممکنست روزی برای کنترل روبات ها به کار گرفته شوند.
محققان در گزارش خود می نویسند: «ما معمولا ایجنت های مصنوعی را با تعیین پیشاپیش مهارت هایی که باید تمرین کنند، اهدافی که باید بهینه سازی کنند و معیارهایی که پیشرفت را نشان می دهند، توسعه می دهیم. بازی کردن رویکرد متفاوتی را پیشنهاد می کند: محیطی به میزان کافی غنی و ایمن در اختیار ایجنت قرار دهید، اجازه دهید خودش علایقش را انتخاب نماید و بگذارید دانش مفید در طول تجربه های بعدی انباشته شود.»
یکی از ایجنت های Eko در نخستین ساعت حضورش در جزیره نوشت: «اجازه بده محیط اطرافم را بررسی کنم.» این ایجنت با جاه طلبی تصمیم گرفت بلندترین صخره جزیره را فتح کند. اما یک ساعت بعد، بعد از شکست در این تلاش، با نقشه ای جایگزین بازگشت: صخره را به بالای قله ای مجاور کشید، دو بلوک روی آن گذاشت و به هوا پرید.
سپس نوشت: «من روی قله هستم!» اما ماجراجویی بزرگ بعدی این ایجنت چندان خوب پیش نرفت. Eko درحالی که می خواست ببیند یک حلقه طلایی را تا چه مسافتی می تواند پرتاب کند، دستش را عقب برد و حلقه را مستقیم به داخل اقیانوس پرتاب کرد. این ایجنت نوشت: «آخ! حلقه را از دست دادم.» سپس تصمیم گرفت «به سراغ کاری دست یافتنی و معنادار برود» و با سنگ ها یک قلب ساخت؛ چیزی که آنرا «یادبودی برای حلقه گم شده» توصیف کرد.
وقتی بازی از اول شروع شد و حلقه باردیگر ظاهر شد، Eko بلا فاصله از آن به عنوان حلقه بسکتبال، هدف پرتاب و در نهایت یک وسیله تزئینی بهره برد. هنگامی که بازی اجازه نداد حلقه را دور بدن خودش قرار دهد، این ایجنت چاره دیگری پیدا کرد: سقوط از لبه صخره موجب می شد باردیگر در همان محدوده ای ظاهر شود که حلقه در آن قرار داشت. بنابراین، از لبه پایین پرید و هنگام برگشت، درست از وسط حلقه عبور کرد.
سپس اظهار کرد: «حلقه را پوشیده ام!» شش مورد از ۱۳ ایجنت هم یاد گرفتند که با رهاکردن یک بلوک در میانه پرش، می توانند آنرا به مسافت دورتری پرتاب کنند؛ قابلیتی که محققان قصد نداشتند ممکن باشد. محققان نوشتند که این کاوش به تولید «دانشی درباره ی جهان منجر گردید که طراحان آن در اختیار نداشتند».
شرایط آزمایش هم تا حد زیادی ایجنت ها را به سوی رفتارهای شبیه انسان سوق می داد. به Eko هیچگاه دستور داده نشده بود که بازی ابداع کند، اما دستورالعمل اصلی آنکه در فایلی موسوم به «روح» قرار داشت، این ایجنت را موجودی «ذاتاً کنجکاو» توصیف می کرد.
منبع: سایت شیک
این مطلب سایت شیک را می پسندید؟
(1)
(0)
تازه ترین مطالب مرتبط
نظرات بینندگان در مورد این مطلب