چرا خودروسازان دیگر از سپرهای بزرگ و حجیم استفاده نمی کنند؟
سایت شیک: به گزارش سایت شیک، تغییرات رخداده در قوانین ایمنی و همین طور آیرودینامیک خودرو ها سبب شده استفاده از سپرهای بزرگ در خودرو ها منسوخ شود.
به گزارش سایت شیک به نقل از خبر آنلاین، به نقل از پدال، زمانی خودرو های تولیدشده برای بازار آمریکا با ابعاد بزرگ، طراحی جعبه ای و حجم زیادی از تزئینات کرومی شناخته می شدند؛ اما با گذشت زمان، خودرو ها بتدریج جمع وجورتر، آیرودینامیک تر و مدرن تر شدند و استفاده از قطعات کرومی هم جای خویش را به متریال های جدید داد. دراین میان، سپرهای بزرگ و حجیمی که سال ها یکی از شاخصه های خودرو های آمریکایی بودند هم بتدریج از طراحی خودرو ها حذف شدند؛ تغییری که بیشتر از هر چیز، نتیجه اصلاح مقررات دولتی در سال ۱۹۸۳ بود.
این تغییرات توسط اداره ملی ایمنی ترافیک بزرگراه های آمریکا (NHTSA) اعمال شد. برمبنای مقررات جدید، الزام مقاومت سپرهای جلو و عقب در مواجهه با سرعت ۸ کیلومتر بر ساعت به ۴ کیلومتر بر ساعت کاهش پیدا کرد. همین طور استاندارد مربوط به برخورد از گوشه های خودرو هم از ۴ به حدود ۲٫۴ کیلومتر بر ساعت تقلیل پیدا کرد.
کاهش این الزامات، آزادی عمل بیشتری در اختیار خودروسازان قرار داد تا طراحی سپرها را متحول کنند. به همین دلیل، طراحان دیگر مجبور نبودند از سازه های بزرگ و سنگین در بخش جلو و عقب خودرو بهره گیرند و توانستند سپرهایی طراحی نمایند که بصورت یکپارچه با بدنه خودرو هماهنگ باشند. درنتیجه، سپرهای عظیم و سنگین دهه ۱۹۷۰ جای خویش را به نمونه هایی دادند که ضمن حفظ ایمنی در تصادف های کم سرعت، ظاهر خودرو را هم زیباتر و مدرن تر نشان می دادند.
این تصمیم بعد از آن گرفته شد که اداره NHTSA هزینه ها و مزایای اجرای استاندارد سپر را مورد بررسی قرار داد. این سازمان در ارزیابی سال ۱۹۸۱ به این نتیجه رسید که بااینکه مقررات وقت از سخت گیری بالایی برخوردار بودند، اما مزایای آنها برای مصرف کنندگان به اندازه هزینه های تحمیل شده قابل توجه نیست. سرانجام، با درنظر گرفتن نتایج این بررسی ها و همین طور نظرات عمومی، استاندارد سپر در سال ۱۹۸۲ تغییر یافت و این تغییرات از مدلهای سال ۱۹۸۳ به اجرا درآمد.
در سالهای ابتدایی صنعت خودرو، سپرها تنها نقش حفاظت از خودرو و سرنشینان را بر عهده نداشتند، بلکه یکی از مهم ترین عناصر طراحی ظاهری هم محسوب می شدند و به جذابیت خودرو می افزودند؛ اما این روند با معرفی استاندارد شماره ۲۱۵ ایمنی وسایل نقلیه موتوری فدرال آمریکا (FMVSS ۲۱۵) با عنوان حفاظت خارجی برای خودرو های مدل ۱۹۷۳ تغییر نمود.
این استاندارد، الزام مشخصی برای مقاومت سپرهای جلو و عقب در برخوردهای کم سرعت تعیین کرد؛ قانونی که با عنوان قانون سپر ۵ مایل بر ساعت شناخته می شد. به دنبال اجرای این قانون، خیلی از خودروسازان ناچار شدند سپرهای بزرگ تر و مستحکم تری طراحی نمایند تا بتوانند الزامات جدید را رعایت نمایند.
برخی خودروسازان برای کاهش هزینه های توسعه، بجای طراحی کامل یک سپر جدید، تنها سپرهای فولادی بزرگ را به بدنه خودرو های موجود اضافه کردند. این موضوع سبب شد خودرو های آن دوران به قسمت جلویی و عقبی حجیم تر مجهز شوند. این سپرها فاصله بیشتری نسبت به بدنه داشتند، طول بیرون زدگی خودرو در جلو و عقب را افزایش می دادند و وزن قابل توجهی هم به خودرو اضافه می کردند.
البته همه خودروسازان چنین نگاهی را انتخاب نکردند. برخی شرکت ها تلاش کردند سپرهایی طراحی نمایند که ضمن رعایت استانداردهای ایمنی، هماهنگی بیشتری با طراحی خودرو داشته باشند و ظاهر آنرا بر هم نزنند. نسل سوم شورولت کوروت یکی از نمونه های موفق این رویکرد به حساب می آید.
امروزه سپر خودرو ها دیگر مثل قبل بصورت برجسته و کاملا قابل مشاهده نیستند. خودروسازان حال اجزای اصلی سیستم ایمنی سپر را در پشت یک پوشش پلاستیکی مخفی می کنند. در زیر این پوشش، فوم های ضخیم جذب کننده انرژی و تقویت کننده های فلزی قرار گرفته اند که در کنار یکدیگر می توانند از خودرو در برخوردهای کم سرعت بر اساس استانداردهای ایمنی محافظت کنند، بدون آن که ظاهر خودرو قربانی الزامات فنی و ایمنی شود.
منبع: سایت شیك
این مطلب سایت شیک را می پسندید؟
(1)
(0)
تازه ترین مطالب مرتبط
نظرات بینندگان در مورد این مطلب