تصاویر جنگنده نسل پنجم چین بحث برانگیز شد
سایت شیک: رسانه ای در کره جنوبی در یک گزارش مدعی شده که جنگنده پنهان کار J-35 چین که بتازگی روی پیشرفته ترین ناو هواپیمابر این کشور مستقر شده، به سبب مشکلات در رابطه با موتور، با محدودیت هایی مواجه است؛ موضوعی که اگر تایید گردد، می تواند بر کارآیی عملیاتی ناو فوجیان تاثیر بگذارد.
به گزارش سایت شیک به نقل از خبر آنلاین، در صورتیکه چین طی سالیان اخیر با سرعتی چشم گیر درحال گسترش توان دریایی و هوایی خود بوده، هر نشانه ای از ضعف در تجهیزات کلیدی، به سرعت زیر ذره بین تحلیل گران قرار می گیرد. جدیدترین نمونه، گزارش روزنامه چوسان ایلبو کره جنوبی است که با استناد به تحلیل تصاویر انتشار یافته از تلویزیون دولتی چین، از چالش های احتمالی در موتور جنگنده ناونشین J-۳۵ اطلاع داده است؛ جنگنده ای که مقرر است ستون فقرات هوایی ناوهای نسل جدید چین باشد.
تصاویری که بحث برانگیز شد ماجرا از ویدیویی شروع شد که تلویزیون دولتی چین (CCTV) در اوایل سالجاری برای نمایش پتانسیلهای ناو هواپیمابر فوجیان پخش کرد. این ناو که در نوامبر ۲۰۲۵ به خدمت گرفته شد، سومین ناو هواپیمابر چین و اولین ناو این کشور بشمار می رود که مجهز به منجنیق الکترومغناطیسی است؛ سیستمی پیشرفته که جنگنده های چند ده تنی را ظرف چند ثانیه به سرعتی بالاتر از ۲۰۰ کیلومتر بر ساعت می رساند تا از عرشه برخیزند.
در عین حال، همان تصاویر تبلیغاتی بگفته چوسان ایلبو، توجه تحلیل گران نظامی را به عملکرد موتور J-۳۵ جلب کرد. برخی کارشناسان چینی نیز در فضای آنلاین به بررسی جزییات این ویدئو پرداختند و پرسش هایی درباره ی توان رانش و مصرف سوخت این جنگنده مطرح نمودند.
در گزارش یاد شده به نقل از یک تحلیلگر نظامی حوزه دریایی آمده است که برمبنای برآوردهای داخلی، J-۳۵ در فاصله حدود ۹۰۰ کیلومتری از ناو هواپیمابر، تنها می تواند برای چند دقیقه عملیات انجام دهد. اگر این ارزیابی دقیق باشد، به معنای محدودیت جدی در زمان گشت زنی و پوشش هوایی در بردهای دورتر از ناو خواهد بود؛ موضوعی که برای یک جنگنده ناونشین با ماموریت های پدافندی و تهاجمی، اهمیت حیاتی دارد.
جنگنده ای برای نسل جدید ناوها J-۳۵ بعنوان یک جنگنده پنهان کار ناونشین، قسمتی از تلاش چین برای ساخت ناوگانی مدرن و رقابت پذیر در آب های دوردست بحساب می آید. طراحی این هواپیما شباهت هایی به F-۳۵ آمریکایی دارد و مقرر است در کنار منجنیق الکترومغناطیسی ناو فوجیان، با محموله سنگین تر و انعطاف عملیاتی بالاتر نسبت به ناوهای قدیمی تر چین (لیائونینگ و شاندونگ) عمل کند؛ ناوهایی که از سکوی پرش معروف به Ski-jump استفاده می نمایند.
منجنیق الکترومغناطیسی از نظر نظریه امکان اعزام سریع تر پروازها و افزایش برد عملیاتی را فراهم می آورد، اما تحقق کامل این مزیت، وابسته به عملکرد مطمئن موتور جنگنده هاست.
چالش موتور؛ WS-۱۹ یا WS-۲۱؟ برمبنای انتظارات پیشین، قرار بود J-۳۵ به موتور جدیدتر WS-۱۹ مجهز شود؛ موتوری که از سال ۲۰۱۷ در دست توسعه بوده است. اما تحلیل تصاویر انتشار یافته نشان می دهند که احتمالاً این جنگنده بازهم از موتور قدیمی تر WS-۲۱ استفاده می نماید. در عملیات ناونشینی، موتور نقشی تعیین کننده دارد؛ برای اینکه جنگنده باید حتی در باند کوتاه عرشه و با وجود کمک منجنیق، نیروی رانش کافی برای برخاست ایمن و حمل تسلیحات فراهم آورد.
چوسان ایلبو یادآور شده که چین برای رفع ضعف های تاریخی خود در عرصه موتورهای هواگرد، در سال ۲۰۰۹ شرکت آئرو انجین کورپوریشن چین (AECC) را تاسیس کرد و طی یک دهه بالاتر از ۴۰ میلیارد دلار در این بخش سرمایه گذاری انجام داد. در عین حال، توسعه موتورهای جت پیشرفته بازهم یکی از دشوارترین حوزه های فناوری نظامی برای پکن به شمار می رود؛ چالشی که در داخل چین گاهی از آن با عنوان «بیماری قلبی» یاد می شود.
نتایج عملیاتی برای ناو فوجیان ناو فوجیان نماد مرحله تازه ای از نوسازی نیروی دریایی چین است و مقرر است توان اعزام سریع تر و گسترده تر هواگردها را فراهم آورد. در عین حال، اگر محدودیت های گزارش شده درباره ی مداومت پروازی J-۳۵ صحت داشته باشد، نقش این جنگنده در تامین پدافند هوایی و اجرای ماموریت های تهاجمی در فواصل دور، با محدودیت هایی مواجه خواهد شد.
سرانجام، موفقیت عملیاتی فوجیان نه فقط به فناوری های پیشرفته عرشه و منجنیق، بلکه به عملکرد بی نقص قلب جنگنده هایش بستگی دارد؛ قلبی که ظاهرا هنوز زیر نگاه تردیدآمیز تحلیل گران قرار دارد.
منبع: defence-blog
منبع: shiksite.ir
این مطلب سایت شیک را می پسندید؟
(1)
(0)
تازه ترین مطالب مرتبط
نظرات بینندگان در مورد این مطلب